• Print deze pagina

24 januari 2012 | Van de congresafgevaardigden

Verslag Congres 21 en 22 januari 2012

Door Arie de Jong

Zoals elk congres, was dat van 21 en 22 januari in Den Bosch een mengeling van het aandachtig behandelen van nota´s, moties er door heen jagen, toespraken aanhoren, rondsnuffelen in de wandelgangen, oude bekenden spreken en komende en gaande partijbestuurders toejuichen. Het was een tweedaags congres, dus met een stevige agenda. Voordat we die agenda nalopen en laten weten hoe we gestemd hebben eerst wat andere zaken. De stukken en speeches vind je op nu.pvda.nl

De congresdelegatie uit Leiden bestond uit de afgevaardigden Marije van den Berg en Arie de Jong en de plaatsvervangers Conny Broeyer en Davied van Berlo. We hebben de taken verdeeld, zodat iedereen aan bod kwam. Ook waren er natuurlijk individuele Leidse leden aanwezig die bij sommige onderdelen van het congres ook mee kunnen doen met de beraadslaging en de stemmingen.

Indrukwekkende toespraak Sigmar Gabriel

Misschien het hoogtepunt van zaterdag was de toespraak van Sigmar Gabriel, de voorzitter van de Duitse SPD. Met grote overtuigingskracht schetste die de manier waarop sociaaldemocraten samen in de Europese Unie moeten optrekken. Inspirerend betoog. Op zondag hield Job Cohen een heel goed afsluitend betoog, waarmee hij voortdurend applaus kon incasseren.

De vijf hoofdzaken van het congres waren het vaststellen van nieuwe statuten en reglementen, de behandeling van een resolutie over de publieke sector, de behandeling van een resolutie over het internationaal beleid, het bespreken van een aantal moties en het kiezen van zes leden van het partijbestuur.

Herziene statuten en reglementen

Het congres stelde geheel herziene statuten en reglementen vast. Door de reglementencommissie (waarvan afdelingslid Arie de Jong voorzitter is) is hier hard aan gewerkt in de afgelopen twee jaar. Omdat die commissie bij veel partijgenoten eerst zijn licht had opgestoken hoe het in de praktijk gaat en waar knelpunten zitten, zijn de nieuwe statuten en reglementen op heel veel punten veranderd, maar gingen de voorstellen op het congres er doorheen als een mes door de boter. Voortaan kennen de statuten en reglementen ook een toelichting om de inhoud beter te snappen en zit er een lange lijst van allerlei begrippen bij. Voorbeelden van nieuwigheden: een afdelingsbestuur wordt elke twee jaar gekozen, maar een afdeling kan ook kiezen voor een "dakpanconstructie" door elke twee jaar de helft van het bestuur te kiezen. De bestuursleden worden dan in dat geval verkozen voor vier jaar. Ander nieuw punt: de positie van politiek leider is opgenomen in de statuten.

Discussie over de publieke sector

De resolutie over de publieke sector ("Nieuwe wegen") vonden wij als delegatie onvoldoende concreet. We hebben een motie ingediend om de tekst te beschouwen als de start van de discussie en niet het sluitstuk. Volgend jaar moeten we dan een echt puntig stuk vaststellen dat beter in de partij is doorgesproken. Het partijbestuur vond ons voorstel niet leuk, maar het congres ging er mee akkoord. Bij dit onderwerp gebeurden verder geen echt spannende dingen (wij steunden een amendement van de Jonge Socialisten over de bereidheid om eerdere privatiseringen terug te draaien, en dat haalde het), zodat we zelfs een half uur te vroeg klaar waren.

Internationaal beleid heeft een nieuwe basis

De resolutie over het internationaal beleid was wel degelijk concreet over allerlei moeilijke internationale vraagstukken. En er was een veel uitgebreider achtergrondstuk. Wij konden ons goed vinden in de resolutie met de amendementen die ook door het partijbestuur werden omarmd. De belangrijkste discussiethema’s waren versteviging van het sociaal fundament van de EU, standpuntbepaling over de oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict en energie, klimaat en duurzaamheid. De commissie die dit stuk heeft opgesteld onder leiding van Nico Schrijver, Eerste Kamerlid en hoogleraar volkenrecht en internationaal recht aan de Universiteit Leiden, verdient een dik compliment. (Dat kregen ze ook, natuurlijk.)

PvdA gaat 'primaries' organiseren

Toen lagen er nog een stel moties. De meest in het oog lopende was een motie die begon met de constatering dat Hans Spekman een overdonderende meerderheid had gehaald bij de ledenraadpleging en dat mede daarom het idee werd omarmd van "primaries" om de lijsttrekker bij de Tweede Kamerverkiezingen aan te wijzen. Het gaat er dan om dat iedereen die verklaart lid of sympathisant te zijn van de PvdA mag meestemmen over wie de lijsttrekker moet worden. Dit was een programmapunt van Hans Spekman. Onze delegatie stond niet direct voor dit idee te springen. Of je een eenmalig succes uit Frankrijk met een heel andere politieke cultuur zo maar kunt overzetten naar Nederland, dat kunnen we slecht beoordelen. Wij voelden er meer voor om de motie te steunen van Groningen om het eerst eens behoorlijk uit te zoeken. Toen ook het partijbestuur achter het voorstel bleek te staan, bleek er een overgrote meerderheid voor. Uiteraard moet het idee nog uitgewerkt worden, maar de opdracht ligt er.

Een nieuw partijbestuur

Het kiezen van de zes leden van het partijbestuur was voor een deel erg makkelijk. Alleen Hans Spekman was nog beschikbaar als nieuwe voorzitter, dus met een stevig applaus was dat rond. Idem dito de vervulling van de (betaalde) positie van internationaal secretaris: Kirsten Meijer. Dan moesten nog vier "gewone" partijbestuurders worden aangewezen. Van de vier aftredende partijbestuurders, wilden Fouad Sidali en Gaby van den Biggelaar graag terugkomen. Dat lukte uiteraard, en de twee nieuwe gezichten zijn Gery de Boer (Amsterdam) en Peter van Dijk (Heerlen). Wij voelden ook wel voor Frank Poppe, ook om wat meer tegenspraak te brengen in het partijbestuur, maar Frank kwam niet verder dan 45% van de stemmen.

Hans Spekman hield een aanvaardingsspeech op de voor hem zo typerende manier. Gewoon voor de vuist weg, niet achter een spreekgestoelte en met een witte trui met dwarse strepen (blauw en niet rood!) boven een slecht zittende spijkerbroek. Het contrast met de every inch a gentleman Job Cohen is groot, maar je kunt zien dat die mannen van elkaar houden. Na de toespraak van Hans gaf Job hem een bos bloemen en na de speech van Job gaf Hans hem een bos, mogelijk de zelfde.

Reactieformulier

Naam ^*

E-mail ^*

Reactie ^*

| Reageren (0)

Nieuws

Volledig nieuwsoverzicht