Home / Weblogs / Weblog Marije
Marije logt
28 januari 2010
Nationale Gedichtendag
Vandaag is het Nationale Gedichtendag. Van mijn lerares Nederlands op de middelbare school heb ik leren gedichten lezen. Lucebert, dat was het summum. Mijn schoolonderzoek besteedde ik aan de analyse van zijn gedichten. Dat is alweer veel te lang geleden. En tot mijn spijt is mijn vroegere lerares afgelopen jaar overleden.
Te weinig ben ik de laatste jaren toegekomen aan poëzie. Zo-even bladerend door de bloemlezing van Komrij van de laatste twee eeuwen (toch fijn, zo'n studie Nederlands en een daardoor goed gevulde boekenkast) zie ik veel moois wat ik al te lang niet gezien heb. Van jullie in de reacties graag ook mooie gedichten voor mij, of voor mijn dochters (Annie!) of gewoon omdat ze weer eens moeten worden gelezen. Want, zoals Den Uyl ook vond: zoek je inspiratie bij mensen buiten de politiek en als die er even niet zijn: lees gedichten.
En ik doe er eentje voor mijn studenten die nu bezig zijn met hun tentamenweken. Van Jan Kal. En relevant voor eigenlijk iedereen met zo nu en dan een uitstelklus.
Effectief studeren
Wanneer ik al mijn uren zou rangschikken
naar wijze van besteding, in rubrieken,
die ik weer uit zou zetten in grafieken,
beleefde ik geen leuke ogenblikken.
Laag kruipen is het karakteristieke
van de studeerlijn, met zijn flauwe knikken,
die bij tentamens als zaagtanden prikken,
bij herexamens met de hoogste pieken.
Teneinde deze curve op te krikken
bedenk ik waterdichte methodieken
dat ik mij voor het werk niet af laat schrikken.
In studietijd ontwikkel ik technieken
om mijn studeergewoontes te verwrikken,
waarmee ik uur na uur zit te verzieken.
De reacties staan open!
Marije van den Berg |
Reageer |
5 Reacties op dit artikel | Laatste reactie: 30 januari 2010 - 12:19
Jan Willem Wesseldijk | 28 januari 2010 - 17:22 | Link
Ik heb altijd erg gehouden van een categorie poëzie, die de Engelsen 'light verse' noemen. Daan van der Vat (die als Daan Zonderland o.m. de serie over professor Zegellak schreef) maakte dit soort versjes en bundelde ze als 'redeloze rijmen.' Een voorbeeld is het volgende, van Kees Stip uit diens Dierkundige Dichtoefeningen van Trijntje Fop:
Op een lapjeskat
Een lapjeskat te Loon op Zand
Zat altijd in de lappenmand
En rookte daar bijzonder zware
Met kruit gevulde klapsigaren.
En als de klap kwam, zei die kat:
"Nietwaar, zo hoor je nog eens wat!"
albert simonis | 28 januari 2010 - 22:09 | Link
Slauerhof, Bloem, Lodeizen: kennelijk te zwaar voor de huidige generatie leerlingen?
En werd niet recentelijk nog als motto voor een boek gebruikt:
DE CEDER
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.
Een binnenplaats meesmuilt ge, sintels, schillen,
en schimmel die een blinde muur aanrandt,
er is geen boom, alleen een grauwe wand.
Hij is er, zeg ik en mijn stem gaat trillen,
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant,
gij kunt hem zien, gij schijnt het niet te willen.
Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille
stam in het herfstlicht staat, onaangerand,
niet te benaderen voor noodlots grillen,
geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
Marina Zoet | 29 januari 2010 - 08:58 | Link
Een dagje later maar wij leerden op de middelbare school van onze leraar Latijn het gedicht: Het regent en het is november van J.C.Bloem. Als ik nu, ruim 10 jaar later, met deze dichtregel begin waar vriendinnen uit die klas bij zijn, kunnen we zo nog het hele gedicht voordragen aan de overige aanwezigen.
November
Het regent en het is november:
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.
En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
Schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.
Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan den tijd;
Altijd november, altijd regen,
altijd dit lege hart, altijd.
Sabine | 30 januari 2010 - 09:43 | Link
PLUK DE DAG (Cees Buddingh)
Vanochtend, na het ontbijt,
ontdekte ik, door mijn verstrooidheid,
dat het deksel van een middelgroot potje marmite
(het 4 oz net formaat)
precies past op een klein potje heinz sandwich spread
natuurlijk heb ik toen meteen geprobeerd
of het sandwich spread-dekseltje
ook op het marmite-potje paste
En jawel hoor: het paste eveneens
Kees Walle | 30 januari 2010 - 12:19 | Link
‘Jan van Hout was een fenomeen. Door de innoverende en rusteloze activiteiten die hij ontplooide als stadssecretaris maakte hij van het zestiende-eeuwse Leiden een moderne stad waarin ruimte was voor alle geloofsovertuigingen. Hij wist nieuwe soorten nijverheid en werkkrachten van buiten aan te trekken en was nauw betrokken bij de op- en inrichting van de universiteit. Ook legde hij de grondslag voor sociale voorzieningen van stadswege. Naast zijn drukke werkzaamheden voor de stad, schreef hij gedichten. Terecht geldt hij als een vernieuwer van de Nederlandse poëzie.
Zijn tomeloze energie, die gepaard ging met grote nauwgezetheid en plichtsbetrachting, maakte dat hij heel wat tegenstand opriep. Te meer daar hij voorstander was van een aanpak gestoeld op praktische zin en gezond verstand, die inging tegen gemakzucht en slapte. Wat hem vooral voortdreef, zo maakt deze biografie duidelijk, was een grote liefde voor zijn vaderstad’.
Ter gelegenheid van de 400ste sterfdag op 14 december j.l. van de mijns inziens grootste Leidenaar aller tijden (hij heeft meer voor de stad betekend dan Rembrandt van Rijn) is een kleine biografie verschenen, geschreven door de neerlandicus Karel Bostoen. Bovenstaande tekst staat vermeld op de achterkant van ‘Hart voor Leiden. Jan van Hout (1542-1609), stadssecretaris, dichter en vernieuwer’. Het fraai geïllustreerde boekje – 128 pagina’s - is verschenen als deel 28 in de Zeven Provinciënreeks. [ISBN 978-90-8704-118-2]. Kost slechts € 14. Wie nog meer wil weten over Jan van Hout als Nederlands renaissancedichter kan ik verwijzen naar het gelijktijdig uitgeven ‘Vruntboek’, een facsimile van het album amicorum van Jan van Hout, bezorgd door prof. dr. Chris L. Heesakkers [ISBN 978-90-71256-12-7], kost € 40.
In beide boeken komt het hier volgende gedicht ter sprake dat Van Hout schreef in het album amicorum van zijn vriend Janus Dousa. De tekst staat als Muurdicht tevens vermeld op de hoek Drie Octoberstraat / Buitenruststraat.
Vruntschap gemaect, In schijn bedect,
Vergaet soubijt
Als comt de noot,
En schielic laect. Mer die verwect
Wert, in een tijt
Van angste groot,
Als elc een waect, en noot deurbrect,
Geen leet, noch spijt
Noch storm, noch stoot.
Haer wortel raect. Mer onbevlect
Blijft, hoe langh t’ lijt:
Jae naer de doot.
Reactieformulier
Reageren kan op twee manieren:
- Met je naam en e-mailadres: je moet je reactie per e-mail bevestigen.
- Met je eigen account: je reactie wordt automatisch geplaatst. Hiervoor moet je wel ingelogd zijn.
:: sinds maart 2002 ::
Het eerste weblog van een politicus in Nederland
“Politics is far too important a matter to be left merely to politicians.”
Remco Campert